W dniu dzisiejszym, 19 stycznia 2015 roku, powołany porozumieniem stron (tj. Leeds United i Football League) organ odwoławczy od decyzji Football League z dnia 1 grudnia 2014 roku o dyskwalifikacji Massimo Cellino jako osoby istotnej dla działania klubu, właściciela i dyrektora - Professional Conduct Committee (PCC) w składzie QC Tim Kerr plus dwóch członków zarządu Football League Greg Clarke i Richard Bowker - zdecydował o odrzuceniu odwołania Massimo Cellino, zatwierdzając tym samym podjętą na początku grudnia decyzję o dyskwalifikacji. Rozprawa odwoławcza odbyła się w miniony czwartek, dzisiaj ogłoszono werdykt. PCC przyjął, że działania Cellino były nieuczciwe i miały makiaweliczny charakter (sic!). Ta decyzja oznacza, że od najbliższej środy 21 stycznia do 10 kwietnia 2015 roku (79 dni) Włoch nie może w żaden sposób wpływać na działalność klubu, nie może też być jego właścicielem, ani pełnić w nim jakichkolwiek funkcji.

Przypomnijmy, że w dniu 18 marca 2014 roku Sąd w Cagliari, działając z oskarżenia prokuratora, uznał Massimo Cellino winnym przestępstwa podatkowego związanego z nieprzedstawieniem do oclenia na terytorium Unii Europejskiej jachtu Nellie, formalnie należącego do amerykańskiej spółki Freetime Miami LLC, kontrolowanej przez Włocha. Oprócz konieczności dokonania zaległych opłat, Cellino został ukarany grzywną w wysokości 600 tysięcy euro (500 tysięcy funtów).

W dniu 24 marca 2014 roku Football League podjęła decyzję, iż uznanie Massimo Cellino za winnego tego przestępstwa skarbowego (skazanie) jest okolicznością, o której mowa w Załączniku nr 3 Reguł obowiązujących w FL – a mianowicie że właściciel Leeds zachował się nieuczciwie (dishonest) i musi to spowodować odmówienie mu możliwości bycia właścicielem klubu i pełnienia w nim jakichkolwiek funkcji. Od tej decyzji Massimo Cellino się odwołał, wskazując iż wyrok sądu włoskiego jest nieprawomocny, a więc w świetle prawa włoskiego jest on osobą niekaraną (w przeciwieństwie do prawa anglosaskiego – gdzie nawet nieprawomocne ukaranie powoduje, że dana osoba uznawana jest za skazaną). Rozpatrujący w dniu 5 kwietnia 2014 roku odwołanie Cellino niezależny prawnik (w ramach Professional Conduct Committee) Tim Kerr uznał, że jakkolwiek w świetle prawa angielskiego można twierdzić, że Massimo Cellino jest skazany, to brak jakichkolwiek szczegółów tego skazania (władze Football League nie dysponowały uzasadnieniem wyroku sądu włoskiego) uniemożliwia uznanie, że dopuścił się on czynu niegodnego (nieuczciwego, haniebnego) – co dopiero, w jego ocenie, mogło prowadzić do jego dyskwalifikacji jako właściciela i osoby zarządzającej klubem. Uznał zatem, że na chwilę podejmowania decyzji nie ma podstaw do zabronienia Włochowi zakupu akcji klubu i zarządzania nim, to jednak sytuacja ta może się zmienić w przyszłości, kiedy zostaną ujawnione okoliczności skazania. Pisemne uzasadnienie wyroku sąd w Cagliari sporządził dopiero 28 lipca 2014 roku. Wzywany przez władze Ligi Cellino, jak też klub Leeds United, odmawiali dostarczenia do FL kopii uzasadnienia. W związku z tym do Sądu o nadesłanie uzasadnienia zwrócili się bezpośrednio przedstawiciele Football League. Po jego uzyskaniu i przetłumaczeniu, Liga zwróciła się do Dyrektora Leeds o nadesłanie wyjaśnień. Wyjaśnienia te przekazane zostały przez włoskiego prawnika Massimo Cellino prof. Cocco w dniach 19 i 21 listopada 2014 roku. W pismach tych wskazano, że Massimo Cellino złożył apelację od wyroku sądu w Cagliari i nie może on być postrzegany jako osoba karana, co potwierdzają regulacje prawa włoskiego, w tym Konstytucji i Włoskiego Komitetu Olimpijskiego.

Władze Football League uznały jednak (w posiedzeniu nie brał udziału Shaun Harvey, poprzednio w latach 2004-2013 pracujący w Leeds United, który zgłosił możliwy konflikt interesów), że w świetle prawa angielskiego i regulacji Owners' and Directors' Test można mówić o skazaniu, o którym mowa w Załączniku nr 3.

Podstawą wszakże podjętej decyzji o dyskwalifikacji Massimo Cellino stało się stwierdzenie, że dopuścił się on zachowań nieuczciwych (niegodnych) – co ma wynikać z uzasadnienia wyroku sądu w Cagliari. Ponieważ jednak uzasadnienie to we Włoszech nie zostało nigdzie opublikowane, także Football League uznało, że nie może podawać do wiadomości publicznej jakichkolwiek szczegółów, mających stanowić podstawę wydanej decyzji.

Decyzja FL oznaczała, że przez jeden rok od dnia wyroku (a więc od dnia 18 marca 2014 roku do 18 marca 2015 roku) Massimo Cellino nie może pełnić żadnych funkcji w klubie piłkarskim w Anglii, ani w istotny sposób wpływać na jego działalność. Roczny okres dyskwalifikacji od daty skazania jest okresem, po którym skazanie ulega w Anglii zatarciu. Cellino musi zrezygnować ze stanowiska Dyrektora klubu. Decyzja ta jednak została odroczona pierwotnie na okres 28 dni – przez taki okres czasu Włoch musi przygotować się (i klub) do zmian organizacyjnych. Wskutek porozumienia pomiędzy FL, a Cellino, okres ten został przesunięty - strony uzgodniły, że w razie uwzględnienia odwołania bezsensem byłoby, aby Włoch rezygnował ze stanowiska na okres kilkunastu dni - natomiast zrzec się funkcji musi on w ciągu dwóch dni od wydania orzeczenia przez PCC, a okres od 28 grudnia do dnia rezygnacji będzie doliczony do 18 marca.

Odmowa uwzględnienia odwołania Massimo Cellino oznacza, że do środy musi on zrezygnować z pełnienia funkcji dyrektora klubu, nie może on pełnić żadnych funkcji w spółce Eleonora Sports Ltd, będącej właścicielem większościowym klubu. Z pierwotnej decyzji FL wynika, że Cellino nie może też być właścicielem klubu, aczkolwiek ta część decyzji wydaje się być niezrozumiała. Włoch wielokrotnie podkreślał, że on sam jako osoba fizyczna nie posiada akcji klubu, stąd też nie jest w stanie się ich pozbyć. Gdyby natomiast FL domagało się także sprzedaż akcji klubu przez Eleonora Sports, to oczywistym jest że nie będzie to możliwe w terminie do 10 kwietnia 2015 roku - bo do tej daty Massimo Cellino ostatecznie jest zdyskwalifikowany. Decyzja ta podlega wykonaniu.

Jednocześnie FL skierowała do Komisji Dyscyplinarnej sprawę nieprzekazania przez Massimo Cellino i klub Leeds United uzasadnienia wyroku na żądanie Ligi. Z zapowiedzi Ligi wynika także, że obserwują oni sprawę zawisłą w sądzie w Cagliari, identyczną z tą będącą podstawą dyskwalifikacji, a związaną z nieprzedstawieniem do oclenia we Włoszech drugiego jachtu, o nazwie Lucky 23. Proces w tej sprawie pierwotnie miał rozpocząć się w październiku, został jednak odroczony z uwagi na wyłączenie się sędziego wyznaczonego do jej rozpoznania. Najgorsze w tej wiadomości jest to, że Włochowi grożą kolejne dyskwalifikacje ze strony Football League, z 12-miesięczną za Lucky’ego na czele.

Leeds United wydało oświadczenie, w którym wyraziło zaskoczenie i rozczarowanie decyzją PCC. Jednocześnie Massimo Cellino podziękował wszystkim za wielkie wsparcie, jakie otrzymał podczas kierowania klubem, szczególnie od jego kibiców, a także władz ratusza w Leeds, które wspierało go we wszelkich działaniach podejmowanych w szeroko rozumianym interesie Leeds. Na nic zdały się protesty i demonstracje fanów United, kierowane przeciwko decyzji Football League.

Jeden z dyrektorów Leeds United, Matt Child, oświadczył, że klub pomimo konieczności podporządkowania się decyzji PCC zamierza odwołać się od niej, prawdopodobnie do sądu powszechnego.